De grenzen van het internet
De grenzen van het internet…
Vanochtend las ik een artikel waarin Vincent Cerf (één van de grondleggers) waarschuwt voor het voorhanden zijn van voldoende ip-adressen. Simpelweg betekent dit dat op een gegeven moment mensen niet meer het internet op kunnen. Je koopt een auto maar hebt geen snelweg meer om op te kunnen rijden. Een vreemde gedachte in een wereld van eentjes en nulletjes waarbij een oneindig aantal combinaties mogelijk lijkt.
Begin deze maand schreef ik op mijn eigen blog een stukje over het aan banden leggen van de blogs van kabinetsleden.
Ik was met stomheid geslagen om te vernemen dat één van de basisprincipes van het internet (zelfregulerend mechanisme) door onze eigen overheid mogelijk met voeten getreden zal worden.
Ongetwijfeld was al bekend dat Myanmar even helemaal afgesloten was van het internet.
In Nederland loopt er ook al enige tijd een discussie om internetproviders aan banden te leggen. Zoals bijvoorbeeld de aftapverplichting.
Hoe vrij zijn we nou eigenlijk echt? User generated content is erg leuk maar voor mijn gevoel komt big brother steeds meer nadrukkelijk op de voorgrond. Een spanningsveld is goed maar het moet wel in balans zijn. Wellicht zijn we een soort van moderne hippie die ook uitstervend zal zijn over enkele jaren?