Boek na boek, award na award…
Boek na boek, award na award
De 2.0 versie van ashes to ashes, dust to dust?
Ondanks mijn liefde voor het kruispunt van marketing & communicatie en internet & nieuwe media verbaas ik mij soms (en steeds vaker regelmatig) over wat er allemaal gaande is de laatste tijd. Wellicht dat het een fenomeen is dat mij nu pas opvalt of dat het gewoon komt door de zichtbaarheid en transparantie dankzij de digitale media maar het regent boeken en awards vind ik de laatste tijd.
Boeken:
Allerlei experts uit mijn industrie brengen boeken op de markt vanuit allerlei diverse windrichtingen maar uiteindelijk qua thematiek lijken ze gelijk? Ik dacht dat vroeger het schrijven van een boek echt een vak was. Maar misschien is er een verschuiving gaande? Uiteraard helpen de digitale media bij het verspreiden en is het mooi te zien om de krachtige resultaten waarmee een boek zo in een management top 10 komt maar wat zegt het over de kwaliteit? Ik las over een boek wat nog geen twee weken uit was en versie twee al richting de persen rolde? Of is dat de houdbaarheid van het medium? Kies dan voor een ander medium? Gratis PDF-verspreiding is natuurlijk ook populair en leidt tot duizenden downloads soms in enkele uren maar zegt dat iets over de consumptie er van? Co-creatie is uiteraard ook erg hip maar wat gebeurt er nou als al die mensen steeds met elkaar boeken produceren? Iedere keer is een ander de hoofdauteur maar hoe uniek zijn de boeken inhoudelijk dan nog?
Awards:
De awards in het digitale marketing en communicatie domein lijkt ook een populair iets om op te duiken… Spinawards zijn al enige tijd bekend maar onlangs viel mijn oog op de Adwards. Wellicht dat het dankzij twitter wat zichtbaarder werd voor mij, ze bestaan volgens de site al sinds 2006. Louis Hoeks schreef onlangs een in mijn ogen krachtig stuk over de leegheid van vele prijzen; Luchtfietsers. Nu wil ik niet Mathys en Marjolijn die wonnen (nog gefeliciteerd!) ergens van beschuldigen noch de jury maar waarom is er geen transparantie (wat het internet zelf zou moeten bieden) over de totstandkoming van de resultaten?
Een juryverslag bijv. met onderbouwing zou al helpen in plaats van de toch kale site die er nu staat bij deze Adward?
Kennelijk leven we in een tijd dat ieder zichzelf respecterend persoon een boek op zijn of haar naam moet hebben (en over 2 jaar is 1 boek wellicht geen boek?) en ieder zichzelf respecterende organisatie / bedrijf een award?
Om bij de titel van Louis te blijven, laten we de luchtfietserij vooral weghalen en gaan voor kwaliteit en kwalitijd. Juist iets wat we in deze tijden van economie nodig hebben in mijn optiek ook om in de toekomst perspectief te kunnen behouden…
En voor de mensen die mijn Lex-i onder de boeken scharen en dat als commentaar willen geven, too much honour om dat een boek te noemen zeg ik dan maar zelf…
November 25th, 2009 at 10:50 pm
He Ayman wat een goed stuk. Na beraad hebben wij besloten je de award voor beste blogpost van de week te geven. Aan het eind van het jaar kom je dan ook automatisch in het boek met beste blogposts van het jaar. Gefeliciteerd met je prijs!!!!
November 25th, 2009 at 10:52 pm
@Ruben stuur dat boek graag in een little brown bag zoals je die in het vliegtuig aantreft, mochten de overige postings net zo slecht zijn als deze dan kan ik daar mijn misselijkheid in kwijt!
November 26th, 2009 at 8:31 am
Hulde!
November 27th, 2009 at 4:26 pm
Marketeers die vooral bezig zijn met inzendingen voor allerhande prijzen, die zijn van alle tijden. Reclamebureaus maken er speciaal mensen voor vrij, bedrijven als Bol.com sturen in op alles wat los en vast zit. Louis Hoeks vat dat mooi samen op FD.nl:
“Er bestaat een groepje bedrijven dat steeds in wedstrijden opduikt, dankzij luie juryleden die gaan voor dezelfde namen en omdat de ondernemers actief wedstrijden afstruinen als onderdeel van hun marketingstrategie. Maar handige marketeers met een strakke presentatie zijn niet altijd de beste ondernemers.”
Ook boeken worden tegenwoordig uit marketingoogpunt geschreven, om vervolgens een jaar lang door het lezingencircuit te touren. Dankzij selfpublishing-diensten kan dat tegenwoordig ook makkelijk. Ik ken zelfs uitgeverijen die boeken uitgeven als de auteur het leeuwendeel van de oplage zelf afneemt en daar dus zelf de verkoop van doet. Dan kost het de uitgever niks.
Toch denk ik dat dit niet iets van de laatste jaren is. Ik ken de Adwards al een paar jaar en daar is niet zo heel veel verandert. Het is een publieksverkiezing, dus winnen altijd de usual suspects. Niet toevallig zijn dat dit jaar twee diehard-twitteraars. Twitter, dat is ook alweer zo’n marketingtool geworden!